روایت تازه از هدیه ساده

در ادامه این مطلب، مهم‌ترین اطلاعات منتشر شده درباره «هدیه ساده» را همراه با جزئیات تکمیلی مطالعه خواهید کرد.

در ادامه، تمامی اطلاعات موجود درباره این موضوع به صورت یکجا گردآوری شده است تا بتوانید بدون نیاز به مراجعه به منابع مختلف، جزئیات کامل را مطالعه کنید.

ممنونم که وقت میذارید و مطالب رو میخونید و نظر نمیدین

پیش از شروع مطلب اصلی یه نکته رو برای بار اول و آخر بگم و پرونده موضوع رو ببندم.

حضرات مذهبی و دلسوز دین مبین اسلام، ظاهرا هرچی دلسوزتر باشن بی ادب تر هستن، چون مدتیه میان و انواع و اقسام فحش ها و توهین ها رو نثارم میکنن که اسم وبلاگتو عوض کن با مطالبت داری توهین میکنی به صاحب اسم.

لازم میدونم من بدون هیچ نوع لفظ بی ادبانه ای بگم دوستان خوبم، قرار نیست صرفا این وبلاگ مذهبی و عرفانی باشه، بنده به خاطر علاقه ام به این شخصیت این اسم رو روی وبم گذاشتم، هرکسی توی زندگیش یه قهرمان الگو داره، یکی پدرش، یکی فلان بازیگر، یکی فلان شهید دفاع مقدس، یکی فلان رقاص خب منم این مقام رو دوست داشتم الگو بذارم. پس لطفا دیگه اینقدر آبروی اسلام رو نبرید با توهین کردن.

با تچکر روابط عمومی وبلاگ امدادگرجوان

------------------------------------------------------

اما مطلب اصلی:

میخواستم درمورد هدیه دادن حرف بزنم، خیلیا تا اسم کادو دادن و هدیه میشه میگن ای وای حالا چند میلیون ازکجا بیارم کادو بخرم، ای وای فلان طلا تقریبا900هزارتومنه، خب آخه مجبوریم به میلیون فکر کنیم؟

اصلا فلسفه هدیه دادن چیه؟

هدیه دادن به نظر بنده یعنی اینکه به شخص مقابل بگیم به یادت هستم، گاهی با یک شاخه گل، یا گاهی با یک تشکر ساده، گاهی با یک لیوان آب، گاهی هم با یک دوستت دارم خالی.

اما هدیه های رسمی میتونه چیزهای ساده ای باشه که بدرد بخوره، مثلا سرویس طلای چند میلیونی همیشه به درد آدم نمیخوره، یا یک موبایل آیفون چند میلیونی یک روز قدیمی میشه، ولی میشه یک هدیه ساده و کوچک اما جاودانه داد، مثل کتاب.

بنده خودم به شخصه اگه بخوام به دوستام هدیه عروسی بدم، قرآن میدم تا سرلوحه زندگیشون باشه و ازش بهره ببرن و آرامششون رو پیداکنند، اگر بخوام هدیه مناسبتی بدم کتاب میدم. کتاب بهترین هدیه میتونه باشه، همیشه هم بهترین هدیه ای که گرفتم از دوستام به نظرم کتاب بوده، کتاب سلیقه آدم ها رو نشون میده، مثلا یکی رمان دوست داره یکی پزشکی یکی مهندسی یکی روانشناسی و یکی هم مذهبی، و ما با سلیقه دوستمون آشنا میشیم، اون دوستی هم که هدیه میده به علم دوست دیگرش کمک کرده، حتی رمان های تخیلی هم مطلب آموزشی داخلشون گنجانده میشه.

کتاب جاودانه هستش، همیشه جلوی چشمه و ما رو به یاد دوست عزیزمون میاندازه و مناسبتی که این کتاب رو بهم دادیم.

دلیل اینکه این موضوع رو برای نوشتن انتخاب کردم این بود که من سال اول دبیرستان بودم یعنی سال1385 تولد بهترین دوستم رو با همکلاسیم جشن گرفتیم، دوستام همشون یه چیز اوردن، پنج نفر بودیم یکی عطر مارک دار بهش داد، یکی تی شرت، یکی انگشتر، من هم کتاب موردعلاقش یعنی مجموعه اشعار سهراب سپهری رو پشت نویسی کردم و بهش دادم، امروز دوستم رو دیدم بعد احوال پرسی گفت چه جالب دیشب داشتم کتابخونم رو مرتب میکردم چشمم به کتابت که برا تولدم دادی افتاد هرچی فکر کردم اون سال بقیه چی دادن یادم نیومد، ولی تا صبح نشستم دوباره همشو خوندم چون منو یاد دوران دبیرستان و شیطنت هامون انداخت.

من بهترین هدیه ای که گرفتم، از دایی عزیزم بود که توی تابستون تقریبا 200جلد از بهترین کتاب های داخل کتابخونش رو به رسم امانت بهم داد، کتاب هایی نظر داستان های آگاتاکریستی، یا مثلا شرلوک هولمز، یا زندگی نامه بزرگانی چون ژولیوس سزار، ماهاتماگاندی یا کشف مصر باستان که نخستین تمدین پیشرفته بشریت تاکنون حساب میشه و بازشدن رمز دالان های مرموز در زمان کشورگشایی ناپلوئون بناپارت و صدها کتاب دیگه از این قبیل که هرکدوم یه چیزی رو بهم یاد داد.

پ بیایم همه به هم کتاب بدیم تا بعد از ده سال که دوباره همدیگه رو تو خیابون دیدیم بگیم کتابت رو دیدم یاد خوبی هات افتادم.

ببخشید طولانی شد.

موفق باشید